Paralel hatlar, yanlış hat üzerinde istikrarlı bir konum belirleme yanıtı üretebilir. Alıcı, net bir tepe noktası, inandırıcı bir derinlik ve tutarlı bir pusula yönü gösterebilir. Bu okumalardan hiçbiri, sinyalin yalnızca hedef hatta ait olduğunu kanıtlamaz.
Modern radyo algılama cihazları, sinyal alanını kontrol etmek için Tepe Noktası, Sıfır Noktası, Akım, Derinlik ve Akım Yönü gibi çeşitli yöntemler sunar. Bu işlevler, operatörün bozulmayı belirlemesine yardımcı olur. Ancak, zemindeki bozulmayı ortadan kaldıramazlar.
Asıl sorun basit: alıcı, fiziksel kabloyu veya boruyu değil, elektromanyetik alanı algılıyor. İki paralel iletken aynı konum belirleme frekansını taşıdığında, alıcı bunların birleşik alanını ölçer. Bu alan, görünür merkez çizgisini kaydırabilir, derinlik tahminini bozabilir veya operatörü başka bir tesisata yönlendirebilir.
Bu makale, bunun nasıl gerçekleştiğini ve işaretleme veya delme işleminden önce nasıl tanınacağını açıklamaktadır.
İncelediğimiz Ürünler
Bu araştırmada aşağıdaki alanlara ait güncel ve yakın tarihli işletme belgeleri kullanılmaktadır:
- Radyoalgılama RD8200SG;
- Vivax-Metrotech vLoc3-5000;
- Alt site UtiliGuard 2;
- OSHA kazı ve altyapı yeri tespit gereksinimleri.
Üretici kılavuzları, çalışma fonksiyonlarını ve bilinen sınırlamaları açıklamaktadır. Ancak, üç sistemin de aynı saha koşulları altında kontrollü bir karşılaştırmasını sunmamaktadırlar.
Bu ayrım önemlidir. Üretici uyarıları neler olabileceğini açıklar. Ancak her şantiye için evrensel bir hata oranı belirlemezler.
Paralel Yardımcı Programlar Sinyal Alanını Neden Bozuyor?
Bir verici, iletken bir kabloya, boruya veya izleme teline alternatif akım uygular. Bu akım, iletkenin etrafında bir elektromanyetik alan oluşturur.
Alıcı, alanı ölçer ve görünür merkezini hesaplar. Temiz koşullar altında, alan kabaca bir iletkenin etrafında simetrik kalır. En güçlü tepe tepkisi şebeke üzerinde görünür ve hesaplanan derinlik beklenen alan gradyanını takip eder.
Paralel yardımcı programlar bu geometriyi değiştirir.
Yakındaki bir iletken, sinyalin bir kısmını üç ana yol üzerinden alabilir:
1. Yakındaki iletkenler arasında elektromanyetik bağlantı;
2. Ortak bir elektrik bağlantısı veya topraklama sistemi;
3. Vericiye doğru geri akan geri dönüş akımı.
Alıcı daha sonra birden fazla alanı ölçer.
Elektromanyetik Bağlantı
Elektromanyetik kuplaj, hedef şebekeden gelen aktif sinyalin bir kısmını yakındaki başka bir iletkene aktarır. İki şebekenin doğrudan metalik bir bağlantıya ihtiyacı yoktur.
Çiftleşme olasılığı şu durumlarda artar:
- Altyapı hatları uzun bir mesafe boyunca paralel olarak uzanıyor;
- Aralarındaki mesafe küçüktür;
- Seçilen frekans yüksektir;
- Verici, yayın indüksiyonunu kullanır;
- Bitişik iletken etkili bir akım yolu sağlar.
Subsite, düşük frekansların daha uzağa yayıldığını, yüksek frekansların ise şebeke hatlarına daha kolay bağlandığını belirtiyor. Radiodetection ayrıca, yüksek frekansların istenmeyen hatlara daha kolay aktarıldığı konusunda da uyarıyor.
Yüksek frekans bir sorunu çözebilirken başka bir sorun yaratabilir. Zor bir hedefe daha fazla akım gönderebilir, ancak sinyali koridor boyunca da yayabilir.
Paylaşılan Tahviller
İki elektrik dağıtım şirketi, aralarında bir bağlantı olduğu için aynı konum belirleme sinyalini taşıyabilir.
Ortak bağ noktaları şunlardır:
- inşaat alanları;
- dolaplar;
- kaideler;
- kablo kalkanları;
- topraklama şebekeleri;
- transformatör tesisleri;
- katodik koruma sistemleri;
- Çeşitli metal bağlantılara sahip yardımcı yapılar.
Sinyal, bağlantı noktasından hedeflenen iletkeni terk edip başka bir kablo veya boru boyunca ilerleyebilir. Her iki yol da alıcıdan ikna edici yanıtlar üretebilir.
Vivax-Metrotech, operatör Sinyal Yönlendirme özelliğini kullandığında, hedefe bağlı olmayan bir hattın hedefle senkronize gibi görünebileceği konusunda uyarıda bulunuyor.
Yön verileri yardımcı olur. Elektrik devresini geçersiz kılmaz.
Yere Dönüş Yolları
Akım vericiye geri dönmelidir.
Standart doğrudan bağlantıda, verici akımı hedef üzerinden gönderir ve toprak ve topraklama kazığı üzerinden alır. Yakındaki bir kablo veya boru bu geri dönüş yolunun bir parçası olabilir.
Dolayısıyla topraklama kazıklarının yerleştirilmesi hem sinyal gücünü hem de seçiciliğini etkiler.
Bir başka şebeke hattına yerleştirilen topraklama kazığı, akımı o hatta çekebilir. Topraklanmış bir yapıya bağlı bir kazık, sinyali birkaç iletken üzerinden dağıtabilir. Operatör, hedef kimliğine olan güveni azaltırken verici çıkışını iyileştirebilir.
En iyi elektrik topraklaması her zaman en temiz yer tespit topraklaması olmayabilir.
Alıcının Gösterebileceği Şeyler
Paralel hat bozulması tek bir standart görüntü deseni oluşturmaz. Sonuç, göreceli derinliğe, aralığa, akıma, yol geometrisine, frekansa, iletken boyutuna ve topraklamaya bağlıdır.
Aşağıdaki belirtiler daha yakından incelenmeyi hak etmektedir.
| Alıcı semptomu | Muhtemel mekanizma | Ana risk |
|---|---|---|
| Sığ bir paralel çizgi en güçlü tepkiyi gösterir. | Alıcı, hedef olmayan alana daha yakındır. | Operatör yanlış hizmeti işaretliyor. |
| İki yol arasında geniş bir tepe beliriyor. | İki alan üst üste geliyor. | İşaretli orta çizgi, her iki altyapı hattı arasında kalabilir. |
| Tepe ve sıfır noktaları farklı konumlarda görünür. | Alan asimetriktir. | Görünür çizgi konumu değişti. |
| Düz bir rotada derinlik aniden değişir. | Akım transferleri veya alan geometrisi değişiklikleri | Derinlik tahmini artık tek bir iletkeni temsil etmiyor. |
| Mevcut atlamalar başka bir rotaya geçiyor. | Bir bağlantı, T bağlantı noktası, arıza veya geri dönüş yolu akım dağılımını değiştirir. | Operatör yanlış kola giriyor. |
| İki enerji şirketinde de olumlu beklentiler devam ediyor. | İletkenler arasında bir bağ var. | Yön verileri onları birbirinden ayıramaz. |
| Yapının yanında sinyal zayıflar. | Metal, alanı korur veya bozar. | İşletmeci, hizmetin sona erdiğini varsayabilir. |
Tek bir belirti tek bir nedeni belirlemez. Operatörün birkaç ölçümü karşılaştırması gerekir.
En Güçlü Tepki Yanlış Şirkete Ait Olabilir
Sinyal gücü hem akıma hem de mesafeye bağlıdır.
Orta düzeyde bağlantılı akım taşıyan sığ bir iletken, daha fazla akım taşıyan daha derin bir hedefe göre daha güçlü bir tepki üretebilir. Bu nedenle alıcı, en büyük çubuk grafiği yanlış çizginin üzerine yerleştirebilir.
Radiodetection, aynı sinyali taşıyan birden fazla hat bulunan bağlantılı hedefleri belirlemeye yardımcı olmak için akım ölçümlerinin kullanılmasını önermektedir. Akım, ham yanıt gücünden daha iyi bir şekilde derinliği telafi eder.
Mevcut durumun hâlâ bağlama ihtiyacı var.
Ortak bir bağlantı, akımı birkaç şebeke hattı arasında bölebilir. Alan bozulması da alıcının akım tahminini etkileyebilir. Operatör, tek bir okumaya güvenmek yerine, güzergah boyunca akımı karşılaştırmalıdır.
İstikrarlı bir trend, tek bir yüksek değerden daha fazla kanıt sunar.
Tepe ve Sıfır Nokta Uyumsuzluğu Bozulmayı Ortaya Koyuyor
Peak ve Null farklı anten tepkileri kullanır.
Tepe noktası, maksimum alan tepkisini bulur. Sıfır noktası ise, görünür alan merkezinin üzerindeki minimum tepkiyi bulur. Temiz ve simetrik bir alanda, her iki konum da birbirine çok yakın olmalıdır.
Radiodetection, Tepe noktasının (Peak) sıfır noktasıyla (Null point) eşleşmemesinin, bozulmuş bir alanı gösterdiğini belirtiyor. Şirket ayrıca, Sıfır noktasının (Null point) parazitlere karşı daha savunmasız olduğunu ve kalabalık alanlarda tek konum belirleme modu olarak kullanılmaması gerektiğini de uyarıyor.
İki yanıtı farklı işler için kullanın:
- Birincil hedef belirleme için Peak'i kullanın;
- Alanı test etmek için Null değerini kullanın;
- Derinliği kaydetmeden önce her iki konumu da karşılaştırın;
- Güzergah boyunca daha ileride karşılaştırmayı tekrarlayın.
İki notun ortalamasını alıp orta noktayı doğru kabul etmeyin.
Radiodetection'ın RD8200SG kullanım kılavuzunda, Tepe ve Sıfır noktaları uyuşmadığında gerçek çizginin normalde Tepe konumuna daha yakın kalması gerektiği belirtilmektedir. Bu kılavuz, kılavuzda açıklanan saha koşulları ve ekipman için geçerlidir.
Paralel çizgiler büyük derinlik hatalarına neden olabilir.
Bir konum belirleyici, tespit edilen alanın gücünden ve şeklinden derinliği hesaplar. Bu hesaplama, tek bir hedeften gelen uygun bir alan varsayımına dayanır.
İkinci bir iletken, alan gradyanını değiştirir. Fiziksel tesisat sabit bir derinlikte kalsa bile, görüntülenen sayı yükselebilir veya düşebilir.
Radiodetection, RD8200SG modeli için özel bir uyarıda bulunuyor. Kullanım kılavuzunda, 1-2 metre (3-6 fit) mesafedeki bitişik bir hatta önemli bir sinyalin ±%50'lik bir derinlik hatasına neden olabileceği belirtiliyor. Kılavuzda bunun yaygın bir derinlik hatası kaynağı olduğu ifade ediliyor.
Bu rakamın net bir şekilde nitelendirilmesi gerekiyor.
Bu, üretici tarafından verilen bir uyarıdır, sektör genelinde geçerli bir ortalama değildir. Kılavuzda, şeklin arkasında iletken boyutları, toprak özellikleri, frekanslar, akım oranları veya test örneği bilgileri verilmemiştir.
Pratik sonuç geçerliliğini koruyor: bitişik bir sinyal, inandırıcı bir derinlik ölçümünü ciddi şekilde yanlış hale getirebilir.
Radiodetection ayrıca, konum belirleyici derinliğinin bir kılavuz görevi gördüğünü belirtiyor. Operatör, bunu mekanik kazı derinliğini belirlemek için kullanmamalıdır.
Derinliğe güvenmeden önce kaldırma testi yapın.
Kaldırma testi, görüntülenen derinliğin beklendiği gibi değişip değişmediğini kontrol eder.
Bu süreci takip edin:
1. Önerilen Tepe Modunda ilgili cihazı belirleyin.
2. Alıcıyı dikey ve doğru yönde tutun.
3. Görüntülenen derinliği kaydedin.
4. Alıcıyı ölçülü bir mesafeye kadar kaldırın.
5. Derinlemesine okuma işlemini tekrarlayın.
6. Farkı karşılaştırın.
Görüntülenen derinlik, alıcıyı kaldırdığınız mesafe kadar yaklaşık olarak artmalıdır.
RD8200SG kullanım kılavuzunda hızlı bir kontrol için 50 mm'lik (2 inç) bir kaldırma mesafesi kullanılmaktadır. Diğer üreticiler farklı bir mesafe veya prosedür belirtebilir. Tam alıcı için kullanım kılavuzunu takip edin.
Başarısız bir kaldırma testi, sorunun nedenini belirlemez. Sadece derinlik ölçümünün daha fazla incelenmesi gerektiğini gösterir.
Sinyal Uygulamasının Riski Nasıl Değiştirdiği
Sinyal uygulama yöntemi, vericinin hedefi ne kadar seçici bir şekilde enerjilendireceğini kontrol eder.
Doğrudan Bağlantı
Doğrudan bağlantı genellikle en iyi kontrolü sağlar çünkü operatör vericiyi bilinen bir iletkene bağlar.
Ayrıca, indüksiyona göre daha düşük frekansları daha etkili bir şekilde destekler. Düşük frekanslar genellikle istenmeyen eşleşmeyi azaltır ve uygun bir iletken boyunca daha uzağa yayılır.
Doğrudan bağlantının da sınırları var:
- Ortak bağlar akımı bölebilir;
- Zayıf topraklama, kullanılabilir sinyali azaltabilir;
- Zemin yerleşimi yanıltıcı bir dönüş yolu oluşturabilir;
- Bağlantı noktası, birleştirilmiş bir ağın içinde yer alabilir;
- Enerji verilmiş sistemler ölümcül bir elektrik tehlikesi oluşturabilir.
Yer tespit ekipmanını enerjili veya potansiyel olarak enerjili altyapıya yalnızca yetkili personel bağlamalıdır. Operatör, belirli verici için onaylanmış kabloları ve prosedürleri kullanmalıdır.
Sinyal Kelepçesi
Bir sinyal kelepçesi, doğrudan metal teması olmadan akım uygular.
Operatör kelepçeyi erişilebilir bir kablo veya borunun etrafına yerleştirebildiğinde, kelepçe seçiciliği artırabilir. Kelepçe tamamen kapanmalı, iletkene uygun olmalı ve seçilen verici frekansını desteklemelidir.
Devrenin hâlâ bir geri dönüş yoluna ihtiyacı var.
Kablo grubu, yalıtımlı kılıf veya çok iletkenli tesisatın etrafına takılan bir kelepçe, sinyali amaçlanan yolun dışına taşıyabilir. Kelepçe, doğrudan yayını azaltır. Ancak izolasyonu garanti etmez.
Yayın Giriş Töreni
Yayın indüksiyonu, paralel yardımcı programlar üzerinde en az kontrolü sunar.
Verici, altındaki ve çevresindeki iletkenlere akım indükleyen bir alan oluşturur. Yoğun bir koridorda, birkaç elektrik dağıtım şirketi aynı frekansı alabilir.
Vivax-Metrotech, kabloları tanımlarken indüksiyon yöntemini kullanmaktan kaçınmanızı önerir çünkü sinyal, vericiye yakın her kabloda ortaya çıkabilir.
İndüksiyonun hala geçerli bir rolü var. Operatörün bağlantı noktasına erişemediği durumlarda alan taramalarına ve bilinmeyen hat aramalarına yardımcı olur.
Bunu otomatik kimlik doğrulama yöntemi olarak değil, arama yöntemi olarak kullanın.
| Uygulama yöntemi | Hedef kontrolü | Paralel çizgi riski | En iyi kullanım |
|---|---|---|---|
| Doğrudan bağlantı | En yüksek | Devre düzgün şekilde kontrol edildiğinde en düşük değer elde edilir. | Bilinen erişilebilir bir iletkenin izini sürmek |
| Sinyal kelepçesi | Ortadan yükseğe | Bağlantı türüne ve kablo konfigürasyonuna bağlıdır. | Metalik temas olmadan sinyal uygulama |
| Yayına katılım | Düşük | En yoğun koridorlarda en yüksek | Bilinmeyen iletken tesisatların aranması |
Kullanılabilir en düşük frekanstan başlayın.
Frekans seçimi bir uzlaşma gerektirir.
Düşük frekans genellikle hedefte daha iyi kalır ve daha uzağa yayılır. Yüksek frekans daha kolay bağlanır ancak kısa, küçük, topraklaması zayıf veya yüksek empedanslı iletkenleri daha etkili bir şekilde enerjilendirebilir.
Şu sırayı kullanın:
1. Düşük bir aktif frekansla başlayın;
2. Hedefin kullanılabilir akım taşıdığını doğrulayın;
3. Rotayı takip edin ve mevcut istikrarı kontrol edin;
4. Frekansı yalnızca daha düşük ayar konumun desteklenmesini sağlayamadığı durumlarda artırın;
5. Frekansı değiştirdikten sonra her bozulma kontrolünü tekrarlayın.
Daha güçlü bir yanıtın daha iyi bir konum belirleme anlamına geldiğini varsaymayın.
Daha iyi bir ayar, bitişik tesisatlara daha az tepki veren, izlenebilir bir hedef oluşturur.
Yön belirleme yardımcı olur, ancak sınırları vardır.
Günümüzde kullanılan birçok konum belirleme sistemi, yön veya faz fonksiyonu da sunmaktadır.
Örnekler şunları içerir:
- Radiodetection RD8200SG'deki Akım Yönü;
- Yapılandırılmış Vivax-Metrotech vLoc3-5000 sistemlerinde Sinyal Yönü ve Sinyal Seçimi;
- UtiliGuard 2 alt sitesinde Yönlendirmeyi Etkinleştir.
Bu işlevler, vericiden uzaklaşan sinyali, ona doğru akan geri dönüş akımından ayırt etmeye yardımcı olur.
Modellerine özgü vericiler, frekanslar, aksesuarlar, seçenekler ve prosedürler kullanırlar. Fonksiyonlar birbirinin yerine kullanılamaz.
Yönlendirme özelliği, ortak olarak birbirine bağlı iletkenleri ayırmada başarısız olabilir. Vivax-Metrotech, birbirine bağlı hedef olmayan bir şebeke hattının da hedef hatla "senkronize" görünebileceğini belirtiyor.
Yönlendirmeyi bir kimlik doğrulama yöntemi olarak kullanın. Bunu şunlarla birleştirin:
- Tepe ve Sıfır anlaşması;
- mevcut karşılaştırma;
- güzergah sürekliliği;
- erişim noktası kanıtı;
- derinlik eğilimleri;
- fiziksel maruz kalma.
Paralel Yardımcı Programlara Yakın Pratik Bir İş Akışı
Aşağıdaki sıralama, yanlış satırı işaretleme olasılığını azaltır.
1. Sinyali uygulamadan önce siteyi inceleyin.
811 numaralı bileti, işletme sahibinin yanıtlarını, çizimleri, görünen yapıları, önceki işaretlemeleri, vanaları, kaideleri, sayaçları, dolapları ve menholleri kontrol edin.
Çalışma alanından geçebilecek her güzergahı haritalandırın.
2. Koridorun Tamamını Süpürün
Tek bir hedefi izlemeden önce sistematik bir pasif tarama gerçekleştirin.
Sahaya uygun mevcut pasif yöntemleri kullanın. Pasif sinyaller bilinmeyen iletken tesisatları ortaya çıkarabilir, ancak genellikle zayıf kimlik kanıtı sağlarlar.
Tutarlı olan her yanıtı daha detaylı inceleme için işaretleyin.
3. En Temiz Giriş Noktasını Bulun
Mümkünse, en yoğun bölümün dışında doğrudan bir bağlantı veya sıkıştırma noktası seçin.
Bağlantıları anlayana kadar sinyali ortak bina topraklamasına veya kabine uygulamaktan kaçının.
Kalabalık bölgeye doğru ilerleyin. Sebepsiz yere o bölgenin içinden başlamayın.
4. Dönüş Yolunu Kontrol Edin
Toprak kazığını hedef noktadan ve diğer şüpheli tesisatlardan uzakta bir yere yerleştirin.
Mümkün olduğunca, topraklama kablosunun başka bir gömülü hatla kesişmemesine dikkat edin. Çevredeki sistemle nasıl bağlantı kurduğunu bilmediğiniz sürece, topraklama için uygun bir metal yapı kullanmayın.
5. Düşükten Başlayın
Kararlı ve kullanılabilir hedef akım üreten en düşük frekansı seçin.
Verici çıkış gücünü veya frekansını artırmadan önce bitişik güzergahları kontrol edin.
6. Zirvedeki İz
Hedefi birkaç noktadan takip edin.
Kayıt:
- Zirve konumu;
- akım;
- derinlik;
- sinyal gücü;
- sıklık;
- yön durumu;
- Rota geometrisindeki değişiklikler.
Tek tek rakamlara değil, trendlere bakın.
7. Tepe ve Sıfır Noktasını Karşılaştırın
Düz bölümlerdeki her iki pozisyonu da kontrol edin.
Akıntı, yön veya derinliğin değiştiği herhangi bir noktanın yakınında testi tekrarlayın. Artan ayrımı, daha güçlü bir bozulmanın kanıtı olarak değerlendirin.
8. Kaldırma Testini Çalıştırın
Planlama için kullanmadan önce kritik derinlik ölçümlerini kontrol edin.
Değişim alıcı kaldırma miktarıyla eşleşmediğinde okumayı reddedin.
9. Sinyali Yeniden Uygulayın
Sonuç belirsiz kaldığında:
- Bağlantı noktasını hareket ettirin;
- Toprak kazığını yerinden oynatın;
- Frekansı düşürün;
- Onaylı bir kelepçe kullanın;
- Karşı uçtan izleyin;
- Yetkilendirildiği yerlerde çift uçlu bağlantı kullanın;
- Tesis sahibinin bir tahvili ayırmasını sağlayın;
- Her bir paralel rotayı ayrı ayrı takip edin.
10. Kritik Geçiş Noktalarını Açığa Çıkarın
Net bir hedef belirleyemediğiniz durumlarda elektromanyetik çıkarıma güvenmeyi bırakın.
OSHA, işverenlerin kazıdan önce yeraltı tesisatlarının tahmini yerini belirlemesini şart koşmaktadır. Kazı tesisata yaklaştıkça, işveren güvenli ve kabul edilebilir yöntemlerle kesin yeri belirlemelidir.
Konum belirleme işareti bu süreci destekler, tamamlamaz.
Ekibin Reddetmesi Gereken Okumalar
Mürettebat aşağıdaki durumlarda kritik bir seviyeyi veya derinliği kabul etmemelidir:
- Tepe ve Sıfır noktası birbirinden ayrı kalır;
- Asansör testi başarısız oldu;
- İki rota benzer akım gösteriyor;
- Yön belirleme, birden fazla yardımcı programı destekler;
- Derinlik, rota veya derecelendirme açıklaması olmaksızın değişiyor;
- Sinyal, bir bağlantı veya birleşim noktasında iletilir;
- Pasif mod, kullanılabilir tek yanıtı sağlar;
- Kayıtlar, yüzeydeki kanıtlar ve konum belirleme sonuçları çelişiyor;
- İndüksiyon, birbirine benzer birçok iz üretir;
- Alıcı, indüksiyon vericisine çok yakın duruyor;
- Hedef, yüksek riskli başka bir enerji santralinin kesişme noktasından geçiyor.
Bu durumlar her zaman konum belirleme cihazının arızalandığı anlamına gelmez.
Bu, alanın gerekli güveni sağlayamayacağı anlamına geliyor.
Önemli bulgular
Paralel bağlantılar, alıcının birleşik bir elektromanyetik alanı ölçmesi nedeniyle konum belirleyici okumalarını bozar.
Yanlış bir yöntem en güçlü tepkiyi gösterebilir. Sığ bağlantılı bir hat, ekranda daha derin bir hedefi bastırabilir.
Tepe ve sıfır noktası arasındaki uyumsuzluk, pratik bir bozulma uyarısı sağlar. Tepe noktası birincil hedef belirlemeye rehberlik etmeli, sıfır noktası ise alan kalitesini test etmelidir.
Derinlik, ciddi derecede yanlış olsa bile inandırıcı kalabilir. Radiodetection, RD8200SG kılavuzunda açıklanan koşullar altında, yakındaki paralel bir hat üzerindeki güçlü sinyalin ±%50'ye kadar hatalara yol açabileceği konusunda uyarıyor.
Daha yüksek frekanslar, eşleşme riskini artırır. Kullanılabilir bir hedef sinyal üreten en düşük frekanstan başlayın.
Doğrudan bağlantı genellikle en iyi seçiciliği sağlar. Yayın yoluyla indüksiyon ise yoğun bir koridorda en az kontrolü sunar.
Akım ve yön fonksiyonları tanımlamayı iyileştirir. Ortak bağlar yine de her ikisini de yanıltabilir.
Ölçümler belirsiz kaldığında ekip kritik bir altyapıyı ortaya çıkarmalıdır. Konum belirleyici arama alanını daraltır. Fiziksel doğrulama geçişi belirler.
