Konichiwa, ninja SolidWorks. Witamy w dojo (Organizacja Projektowania Obiektów Czeladników). Przejdźmy od razu do naszego reżimu treningowego.
Płaszczyzna środkowa jest twoim symetrycznym przyjacielem
Przenosząc nasze szkice 2D z płaskiego świata do trzeciego wymiaru wytłaczanego elementu bazowego/elementu bazowego, mamy do wyboru kilka opcji. Niektóre z nich wykorzystują referencje jako sterowniki. Gdy nie używam sterowników referencji, ale tworzę samodzielną geometrię, domyślnie wybieram opcję „ Płaszczyzna środkowa” zamiast „ Ślepa” . Szczególnie, gdy utworzony kształt będzie służył jako geometria początkowa, która jest zbudowana na (i/lub jest) główną objętością geometryczną.
Dlaczego projektowanie z wykorzystaniem płaszczyzn środkowych?
Wyciągnięcie płaszczyzny środkowej tworzy symetrię części względem płaszczyzny za pomocą jednego elementu. Symetrię można wykorzystać do eleganckiego modelowania, ale można ją również wykorzystać i rozbudować, na przykład za pomocą opcji lustrzanego odbicia. Płaszczyzny środkowe mogą być również bardzo przydatne do łączenia, ponieważ wiązania między środkami są powszechne w najlepszych praktykach.
Często idę krok dalej, dodając płaszczyzny odniesienia na płaskiej powierzchni geometrii 3D. Można połączyć się z płaszczyzną lub ścianą i można stworzyć szkic na płaszczyźnie lub ścianie, więc po co dodawać dodatkową pracę, kroki i funkcje do tworzenia płaszczyzn, gdy istniejące ściany służą tym samym celom?
Jeśli istnieje parametr projektowy, w którym odległość lub odległość względna jest znaną zmienną, odniesienie do płaszczyzny blokuje ją w kamieniu z perspektywy cyfrowej. Jeśli chodzi o wszystkie aspekty projektowania, przeniesienie nieznanych zmiennych do kolumny znanych zmiennych (i zachowanie ich tam) jest drogą do zwycięstwa.
Twarze zmieniają się w procesie wykańczania elementów projektu, co ma efekt kaskadowy. Modyfikując twarz, nie pozostawiamy pierwotnego odniesienia i nie dodajemy nowych opcji odniesienia, staje się ona nowym odniesieniem, a pierwotne odniesienie zostaje wymazane z naszej wspólnej, uniwersalnej świadomości.
Pomyśl o samolocie jak o ścianie twojego domu, z dala od innych obiektów, takich jak kanapa ustawiona w określonej odległości. Zamiast tego można by użyć jako odniesienia tylnej strony obrazu przymocowanego do tej ściany, ponieważ jest to ta sama odległość. Ale to zakłada, że nigdy nie zmienisz swojego gustu w aksamitnych plakatach w czarnym świetle.
Zapamiętaj więc ten prosty wierszyk mnemoniczny: „Twarze mogą wymazać, ale samoloty pozostają!”
Metoda projektowania płaszczyzny środkowej w działaniu: płaszczyzna środkowa arkusza blachy
Ta metoda projektowania płaszczyzny środkowej dla odbicia lustrzanego, łączenia i ogólnej filozofii elegancji jest tak samo prawdziwa (lub prawdziwsza) w przypadku części blaszanych. Wypróbujmy to.
Sacré bleu! Do wyboru jest tylko grubość w jedną albo w drugą stronę! Nie da się uzyskać płaszczyzny środkowej w blasze. Wszechwiedzący Guru SOLIDWORKS, który zasiada na szczycie Wiecznej Góry®, uznał, że tak nie będzie i NIE BĘDZIE!
KROK 1: Utwórz płaszczyznę odsunięcia
Utwórz nową płaszczyznę, używając płaszczyzny przedniej jako odniesienia (lub płaszczyzny użytej do naszkicowania szkicu kołnierza bazowego arkusza blachy. Płaszczyzna powinna być odsunięta od arkusza blachy. Odległości odsunięcia zostaną zmienione później, więc wybierz odległość, aby rozpocząć więc łatwo go rozróżnić i wybrać.Naciśnij OK (zielone zaznaczenie).
KROK 2: Użyj zmiennej globalnej do sterowania wymiarem przesunięcia
Wybierz płaszczyznę utworzoną w KROKU 1, aby wyświetlić wymiar odsunięcia, a następnie kliknij dwukrotnie wymiar odsunięcia, aby aktywować okno dialogowe Modyfikuj . W oknie dialogowym Modyfikuj wpisz „=”, a następnie najedź kursorem myszy na kartę wyboru zmiennych globalnych i wybierz opcję Grubość . Uzupełnij równanie do =”Grubość”/2 . Zapisz równanie i wyjdź z okna dialogowego Modyfikuj i okna dialogowego Wymiary . Płaszczyzna jest teraz odsunięta o połowę grubości blachy.
KROK 3: Wyśrodkuj korpus arkusza blachy
Wybierz funkcję Przenieś/Kopiuj bryły (Wstaw > Elementy > Przenieś/Kopiuj) . Po aktywowaniu/podświetleniu okna dialogowego „ Body do przeniesienia” wybierz obiekt arkusza blachy w obszarze graficznym. Kliknij przycisk „Połączone wiązanie”. Kliknij raz okno dialogowe „ Ustawienia wiązania ”, aby je aktywować/podświetlić, wybierz płaszczyznę odsunięcia, a następnie wybierz najbliższą równoległą powierzchnię obiektu arkusza blachy w obszarze graficznym. Obiekt arkusza blachy zostanie przesunięty, aby połączyć powierzchnię i płaszczyznę.
Płaszczyzna początkowa znajduje się teraz w środku (lub środku) części, co w efekcie czyni ją środkową lub „płaszczyzną środkową”. Zalecam powtórzenie kroków 1 i 2 w przeciwnym kierunku jako pierwszej płaszczyzny, aby utworzyć płaszczyznę łączącą dla przeciwległej powierzchni arkusza blachy. Na koniec nadaj funkcjom nowe nazwy, aby wskazać zamierzenia projektowe. Twoi przyszli ja/współpracownicy będą Ci wdzięczni.
KROK 4: Zapisz jako szablon części
Teraz zapisz plik części jako szablon części (.prtdot), aby można go było wykorzystać do tworzenia części z blachy w przyszłości i zaoszczędzić czas, gdy zajdzie potrzeba zastosowania „metody projektowania płaszczyzny środkowej”.
Bardziej solidna metodologia
Metoda projektowania płaszczyzny środkowej jest bardzo solidna. Działa z blachą tak samo, jak z innymi częściami podobnymi do blachy (panele drewniane, aluminium o strukturze plastra miodu itp.). Jeśli zdecydujesz się zmienić grubość arkusza blachy, płaszczyzna środkowa zostanie automatycznie odpowiednio zaktualizowana.
Kiedy przesunąłbyś/zmieniłbyś twarz?
Pozwólcie, że podam kilka praktycznych przykładów przyczyn projektowych, w których można chcieć zmienić powierzchnię. Czasami używam funkcji Cut Thicken / Boss Thicken , aby usunąć, a następnie dodać z powrotem cienką powłokę materiału, aby przedstawić powłokę. Najczęstszym przykładem modyfikacji powierzchni jest użycie funkcji Split Line . Funkcja Split Line jest przydatnym narzędziem do dodawania informacji do części bez zmiany ogólnej geometrii 3D. Na przykład, funkcja Split Line może być użyta do pokazania grafiki, która jest nadrukowana na części lub zastosowania pomocnych informacji, które nie będą znajdować się na rzeczywistej części (takich jak kierunek słojów). Funkcja Split Line jest również potężnym narzędziem do tworzenia tymczasowej geometrii odniesienia na powierzchniach (zwykle zakrzywionych), która wspomaga tworzenie i modelowanie elementów. Funkcja Split Line może być również użyta do utworzenia powierzchni reprezentującej obciążenia konstrukcyjne lub wiązania dla analizy elementów skończonych. Lista jest długa.
Nie chcemy się wymyślać dla samej fantazji. Chcemy być eleganccy ze względu na efektywność.
Złożone problemy mogą wymagać złożonych rozwiązań, a my polegamy na projektowaniu wspomaganym komputerowo i inżynierii wspomaganej komputerowo. Dane cyfrowe, którymi zarządzamy, rosną wykładniczo wraz ze złożonością i niemożliwe staje się mentalne zarządzanie wszystkimi interakcjami naraz. Sprawy mogą stać się nieporęczne; szczegóły giną, a rzeczy szybko mogą stać się przytłaczające. Nie chcemy się wymyślać dla samej fantazji. Chcemy być eleganccy ze względu na efektywność. Nie chcemy przegapić możliwości korzystania z przydatnych funkcji lub przekazywania informacji, ponieważ nie możemy zarządzać tymi cyfrowymi interakcjami i w konsekwencji mamy mniej rozwiązań. Zablokuj intencje projektowe, gdy jest to pewne, i stwórz lepsze fundamenty, na których można budować. To tak, jakby płacić za rzeczy w całości na bieżąco, zamiast gromadzić góry długów, których nie można spłacić, a potem nie mieć miłych rzeczy.
Okazuje się, że Wszechwiedzący Guru SOLIDWORKS, Który Siedzi Na Szczycie Wiecznej Góry® (AWSW.GTSATEMT), to ja! I robię, co chcę! Jeśli masz pytanie do AWSW.GTSATEMT lub chcesz mnie zaskoczyć, zadaj je w komentarzach poniżej.
