Ondanks alle dingen die je ermee kunt maken, is LEGO nog steeds gemaakt van plastic. En plastic van zichzelf is niet erg sterk.
Of is het?
Het Brick-experimentkanaal doet al LEGO-stukjes door de wringer zolang het bestaat. Deze keer wilden ze echter kijken of het Deense bouwspeelgoed gebruikt kan worden om een aluminium balk te breken.
De aluminium balk die voor het experiment werd gebruikt, was een 15-gaats, aangepaste LEGO-compatibele balk met een lengte van 120 mm.
Systeem met twee motoren
De eerste testen zijn gedaan met een tweemotorig systeem met daartussen de aluminium balk. Met een koppel van 3.3 Nm bewoog de aluminium balk niet eens. Integendeel, de plastic stukken die druk uitoefenden op de balk begonnen te kromtrekken en verbogen. Ook het schakelen en het verhogen van het koppel naar 5 Nm leek niet veel uit te maken.
Pas na het verhogen van het koppel naar 9 Nm besloten ze het over een andere boeg te gooien. De tandwielen die de stukken ronddraaiden, braken; ze buiten gebruik stellen voor toekomstige tests of builds.
Vergroten van de versnellingsmaat
Plan B ging ook niet zo goed. Aangezien de kleinere tandwielen de neiging hebben te breken, zou je denken dat het gebruik van grotere tandwielen de oplossing voor het probleem zou zijn.
Helaas is het probleem met de grotere tandwielen dat ze de neiging hebben te slippen als er niet veel verbindingsstukken omheen zitten. Zelfs met vier motoren die deze nieuwe opstelling aandrijven, kun je niet verwachten dat de aluminium balk breekt als de tandwielen niet goed draaien.
de krukas
Na de mislukkingen van de vorige builds, werd een LEGO-crank met een enkele motor gemaakt. Met een groot aantal LEGO's als contragewichten en met voldoende koppel begon de aluminium balk te buigen bij 12 Nm.
De balk werd alleen maar gemakkelijker te buigen naarmate er meer koppel werd uitgeoefend. Het toevoegen van 20 Nm veroorzaakte zichtbare vervorming van de balk en hoewel deze niet brak, zou het moeilijker zijn om dit stuk tussen andere LEGO-stukken te plaatsen.
De dubbele kraan
Omdat de balk met een enkele kruk begon te buigen, was het alleen maar logisch dat een dubbele kruk de aluminium balk uiteindelijk zou laten knappen.
Door het koppel te verhogen van 20-30 Nm, begin je het aluminium te zien buigen naar zijn LEGO-meesters. Er waren een paar aanpassingen aan de snaar op de cranks nodig om de balk continu te laten draaien, maar met voldoende tijd en geduld brak het aluminium uiteindelijk door de kracht.
Dankzij de steunbalken en hun compacte opstelling vertoonden de LEGO-stukken nauwelijks gebruikssporen, laat staan beschadigingen. De aluminium balk daarentegen is volledig vernietigd - alweer een vreemd materiaal dat verloren is gegaan voor de majesteit van LEGO.
