شرکتهای برق موازی میتوانند پاسخ مکانیاب پایداری را روی خط اشتباه ایجاد کنند. گیرنده ممکن است یک پیک واضح، یک عمق باورپذیر و یک جهت قطبنمای ثابت را نشان دهد. هیچ یک از این خوانشها ثابت نمیکند که سیگنال فقط متعلق به شرکت برق هدف است.
دستگاههای ردیاب رادیویی مدرن ، روشهای مختلفی برای بررسی میدان سیگنال ارائه میدهند، از جمله پیک (Peak)، نال (Null)، جریان (Current)، عمق (Depth) و جهت جریان (Current Direction). این عملکردها به اپراتور کمک میکنند تا اعوجاج (Distortion) را شناسایی کند. آنها نمیتوانند اعوجاج را از روی زمین حذف کنند.
مشکل اصلی ساده است: گیرنده یک میدان الکترومغناطیسی را تشخیص میدهد، نه کابل یا لوله فیزیکی. وقتی دو هادی موازی فرکانس مکانیابی یکسانی را حمل میکنند، گیرنده میدان ترکیبی آنها را اندازهگیری میکند. این میدان میتواند خط مرکزی ظاهری را تغییر دهد، تخمین عمق را خراب کند یا اپراتور را به سمت یک شبکه دیگر بکشاند.
این مقاله توضیح میدهد که چگونه این اتفاق میافتد و چگونه میتوان قبل از علامتگذاری یا سوراخکاری آن را تشخیص داد.
آنچه بررسی کردیم
این تحقیق از اسناد عملیاتی فعلی و اخیر برای موارد زیر استفاده میکند:
- آشکارساز رادیویی RD8200SG؛
- ویواکس-متروتک vLoc3-5000؛
- زیرسایت UtiliGuard 2؛
- الزامات حفاری و مکانیابی تأسیسات طبق قانون OSHA
دفترچههای راهنمای سازنده، عملکردهای عملیاتی و محدودیتهای شناختهشده را شرح میدهند. آنها مقایسهی کنترلشدهای از هر سه سیستم را در شرایط میدانی یکسان ارائه نمیدهند.
این تمایز مهم است. هشدارهای سازنده توضیح میدهند که چه اتفاقی ممکن است رخ دهد. آنها نرخ خطای جهانی را برای هر محل کار تعیین نمیکنند.
چرا ابزارهای موازی، میدان سیگنال را مختل میکنند؟
یک فرستنده، جریان متناوب را روی یک کابل، لوله یا سیم ردیاب رسانا اعمال میکند. این جریان یک میدان الکترومغناطیسی در اطراف رسانا ایجاد میکند.
گیرنده میدان را اندازهگیری کرده و مرکز ظاهری آن را محاسبه میکند. در شرایط تمیز، میدان تقریباً در اطراف یک هادی متقارن باقی میماند. قویترین پاسخ پیک در طول شبکه برق ظاهر میشود و عمق محاسبه شده از گرادیان میدان مورد انتظار پیروی میکند.
ابزارهای موازی این هندسه را تغییر میدهند.
یک هادی نزدیک میتواند بخشی از سیگنال را از طریق سه مسیر اصلی دریافت کند:
۱. کوپلینگ الکترومغناطیسی بین رساناهای نزدیک؛
۲. اتصال الکتریکی مشترک یا سیستم اتصال زمین؛
۳. جریان برگشتی به سمت فرستنده.
سپس گیرنده بیش از یک میدان را اندازهگیری میکند.
کوپلینگ الکترومغناطیسی
کوپلینگ الکترومغناطیسی بخشی از سیگنال فعال را از شرکت برق هدف به یک رسانای نزدیک دیگر منتقل میکند. این دو شرکت برق نیازی به اتصال فلزی مستقیم ندارند.
احتمال جفت شدن زمانی بیشتر میشود که:
- تأسیسات به صورت موازی و در مسافت طولانی کار میکنند؛
- فاصله بین آنها کم است؛
- فرکانس انتخاب شده بالا است؛
- فرستنده از القای پخش استفاده میکند؛
- هادی مجاور یک مسیر جریان مؤثر فراهم میکند.
سابسایت بیان میکند که فرکانسهای پایینتر مسافت بیشتری را طی میکنند، در حالی که فرکانسهای بالاتر راحتتر به شرکتهای برق متصل میشوند. رادیودیتکشن همچنین هشدار میدهد که فرکانسهای بالاتر راحتتر به خطوط ناخواسته منتقل میشوند.
فرکانس بالا ممکن است یک مشکل را حل کند و مشکل دیگری ایجاد کند. میتواند جریان بیشتری را روی یک هدف دشوار اعمال کند، اما همچنین میتواند سیگنال را در سراسر راهرو پخش کند.
اوراق قرضه مشترک
دو شرکت برق میتوانند سیگنال مکانیابی یکسانی را حمل کنند، زیرا یک پیوند مشترک دارند.
نقاط پیوند رایج عبارتند از:
- محوطه ساختمان؛
- کابینت;
- پایهها؛
- سپرهای کابل؛
- شبکههای اتصال زمین؛
- نصب ترانسفورماتور؛
- سیستمهای حفاظت کاتدی؛
- سازههای کاربردی با چندین اتصال فلزی.
سیگنال میتواند هادی مورد نظر را در محل اتصال ترک کند و در امتداد کابل یا لوله دیگری ادامه یابد. سپس هر دو مسیر ممکن است پاسخهای گیرنده قانعکنندهای ایجاد کنند.
ویواکس-متروتک هشدار میدهد که یک خط غیرهدف متصل به هدف میتواند هنگام استفاده اپراتور از سیگنال دایرکت، با هدف هماهنگ به نظر برسد.
دادههای جهت مفید هستند. مدار الکتریکی را نادیده نمیگیرند.
مسیرهای برگشت زمینی
جریان باید به فرستنده برگردد.
با یک اتصال مستقیم استاندارد، فرستنده جریان را از طریق هدف ارسال کرده و آن را از طریق خاک و میله زمینی دریافت میکند. یک کابل یا لوله نزدیک میتواند بخشی از آن مسیر برگشت باشد.
بنابراین، قرارگیری میلههای زمینی هم بر قدرت سیگنال و هم بر گزینشپذیری آن تأثیر میگذارد.
یک میله اتصال به زمین که در امتداد یک شبکه برق دیگر قرار گرفته است، میتواند جریان را به آن شبکه برق منتقل کند. یک میله متصل به یک ساختار پیوندی میتواند سیگنال را در چندین هادی توزیع کند. اپراتور ممکن است خروجی فرستنده را بهبود بخشد در حالی که اطمینان به هویت هدف را کاهش میدهد.
بهترین زمین الکتریکی همیشه تمیزترین زمین مکانیابی نیست.
آنچه گیرنده ممکن است نشان دهد
اعوجاج خطوط موازی، یک الگوی نمایش استاندارد ایجاد نمیکند. نتیجه به عمق نسبی، فاصله، جریان، هندسه مسیر، فرکانس، اندازه هادی و اتصال بستگی دارد.
علائم زیر نیاز به بررسی دقیقتر دارند.
| علامت گیرنده | مکانیسم احتمالی | ریسک اصلی |
|---|---|---|
| یک خط موازی کمعمق، قویترین پاسخ را نشان میدهد | گیرنده به میدان غیر هدف نزدیکتر است | اپراتور، یوتیلیتی اشتباه را علامتگذاری میکند. |
| یک قله پهن بین دو مسیر ظاهر میشود | دو فیلد با هم همپوشانی دارند | خط مرکزی مشخص شده ممکن است بین هر دو تاسیسات قرار گیرد. |
| قله و تهی در موقعیتهای مختلفی ظاهر میشوند | میدان نامتقارن است | موقعیت خط ظاهری تغییر کرده است |
| عمق در مسیر مستقیم به شدت تغییر میکند | انتقالهای فعلی یا تغییرات هندسه میدان | تخمین عمق دیگر نشاندهندهی یک هادی نیست |
| جریان به مسیر دیگری میپرد | یک اتصال، سه راهی، خطا یا مسیر برگشت، توزیع جریان را تغییر میدهد. | اپراتور شاخه اشتباه را دنبال میکند |
| روند دو شرکت برق همچنان مثبت است | هادیها پیوندی را به اشتراک میگذارند | دادههای جهت نمیتوانند آنها را از هم جدا کنند |
| سیگنال در کنار یک سازه ضعیف میشود | سپرهای فلزی یا میدان را تحریف میکنند | اپراتور ممکن است فرض کند که خدمات شهری به پایان میرسد. |
یک علامت، یک علت را مشخص نمیکند. اپراتور باید چندین اندازهگیری را با هم مقایسه کند.
قویترین پاسخ ممکن است متعلق به شرکت خدماتی نامناسب باشد
قدرت سیگنال هم به جریان و هم به فاصله بستگی دارد.
یک رسانای کمعمق که جریان کوپل شده متوسطی را حمل میکند، میتواند پاسخ قویتری نسبت به یک هدف عمیقتر که جریان بیشتری را حمل میکند، ایجاد کند. بنابراین گیرنده ممکن است بزرگترین نمودار میلهای را روی خط اشتباه قرار دهد.
تشخیص رادیویی استفاده از اندازهگیریهای جریان را برای کمک به شناسایی یک هدف متصل که در آن چندین خط سیگنال یکسانی را حمل میکنند، توصیه میکند. جریان، عمق را بهتر از قدرت پاسخ خام جبران میکند.
جریان فعلی هنوز به زمینه نیاز دارد.
یک پیوند مشترک میتواند جریان را بین چندین شرکت برق تقسیم کند. اعوجاج میدان همچنین میتواند بر تخمین جریان گیرنده تأثیر بگذارد. اپراتور باید جریان را در طول مسیر مقایسه کند، نه اینکه به یک قرائت تکیه کند.
یک روند پایدار، شواهد بیشتری نسبت به یک مقدار بالا ارائه میدهد.
اختلاف نظر در مورد اوج و صفر، تحریف را آشکار میکند
پیک و نال از پاسخهای آنتن متفاوتی استفاده میکنند.
پیک، حداکثر پاسخ میدان را پیدا میکند. نول، حداقل پاسخ را در مرکز میدان ظاهری پیدا میکند. در یک میدان تمیز و متقارن، هر دو موقعیت باید کاملاً مطابق باشند.
شرکت Radiodetection اظهار میکند که حداکثر پیکی که با نقطه Null مطابقت نداشته باشد، نشاندهنده یک میدان اعوجاجیافته است. این شرکت همچنین هشدار میدهد که Null در برابر تداخل آسیبپذیرتر است و نباید به عنوان تنها حالت مکانیابی در مناطق شلوغ عمل کند.
از دو پاسخ برای مشاغل مختلف استفاده کنید:
- از Peak برای نقطهی دقیق اولیه استفاده کنید؛
- برای آزمایش فیلد از Null استفاده کنید؛
- قبل از ثبت عمق، هر دو موقعیت را مقایسه کنید.
- مقایسه را در امتداد مسیر دورتر تکرار کنید.
از دو علامت میانگین نگیرید و نقطه وسط را صحیح بنامید.
در دفترچه راهنمای RD8200SG شرکت Radiodetection آمده است که وقتی Peak و Null با هم اختلاف دارند، خط واقعی معمولاً باید به موقعیت Peak نزدیکتر بماند. این راهنمایی در مورد شرایط میدانی و تجهیزات شرح داده شده در دفترچه راهنما صدق میکند.
خطوط موازی میتوانند خطاهای عمق زیادی ایجاد کنند
یک ردیاب عمق را از روی قدرت و شکل میدان شناسایی شده محاسبه میکند. این محاسبه، میدان مناسبی را از یک هدف فرض میکند.
یک رسانای دوم گرادیان میدان را تغییر میدهد. عدد نمایش داده شده میتواند حتی زمانی که ابزار فیزیکی در عمق ثابتی باقی میماند، بالاتر یا پایینتر برود.
آشکارسازی رادیویی برای RD8200SG هشدار خاصی میدهد. دفترچه راهنمای آن بیان میکند که یک سیگنال قابل توجه در خط مجاور در فاصله ۱ تا ۲ متر (۳ تا ۶ فوت) میتواند خطای عمقی ±۵۰٪ ایجاد کند. دفترچه راهنما این را به عنوان یک منبع خطای عمقی رایج توصیف میکند.
این رقم نیاز به یک توضیح واضح دارد.
این یک هشدار سازنده است، نه یک میانگین در سطح صنعت. این دفترچه راهنما، اندازه هادی، خواص خاک، فرکانسها، نسبتهای جریان یا نمونه آزمایشی پشت این شکل را ارائه نمیدهد.
نتیجه عملی همچنان معتبر است: یک سیگنال مجاور میتواند عمق قابل باوری را که به طور جدی اندازهگیری شده است، به طور جدی اشتباه کند.
آشکارسازی رادیویی همچنین بیان میکند که عمق مکانیاب به عنوان راهنما عمل میکند. اپراتور نباید از آن برای تعریف عمق حفاری مکانیکی استفاده کند.
قبل از اعتماد به عمق، از تست بالابر استفاده کنید
آزمایش بالابر بررسی میکند که آیا عمق نمایش داده شده مطابق انتظار تغییر میکند یا خیر.
این روند را دنبال کنید:
۱. ابزار مورد نیاز را در حالت Peak توصیهشده مشخص کنید.
۲. گیرنده را عمودی و در جهت صحیح نگه دارید.
۳. عمق نمایش داده شده را ثبت کنید.
۴. گیرنده را به اندازهی مشخصی بالا ببرید.
۵. خواندن عمق را تکرار کنید.
۶. تفاوت را مقایسه کنید.
عمق نمایش داده شده باید تقریباً به همان اندازه که گیرنده را بالا بردهاید، افزایش یابد.
دفترچه راهنمای RD8200SG از یک فاصله 2 اینچی (50 میلیمتری) به عنوان بررسی سریع استفاده میکند. سایر تولیدکنندگان ممکن است فاصله یا روش دیگری را مشخص کنند. برای گیرنده دقیق، دفترچه راهنما را دنبال کنید.
یک تست لیفت ناموفق، علت را مشخص نمیکند. بلکه به شما میگوید که عمق اندازهگیری شده نیاز به بررسی بیشتری دارد.
چگونه اعمال سیگنال، ریسک را تغییر میدهد
روش اعمال سیگنال، میزان انتخابی بودن انرژیدهی فرستنده به هدف را کنترل میکند.
ارتباط مستقیم
اتصال مستقیم معمولاً بهترین کنترل را ارائه میدهد زیرا اپراتور فرستنده را به یک رسانای شناخته شده متصل میکند.
همچنین فرکانسهای پایینتر را مؤثرتر از القایی پشتیبانی میکند. فرکانسهای پایینتر معمولاً کوپلینگ ناخواسته را کاهش میدهند و در امتداد یک رسانای مناسب، مسافت بیشتری را طی میکنند.
اتصال مستقیم هنوز محدودیتهایی دارد:
- پیوندهای مشترک میتوانند جریان را تقسیم کنند؛
- یک زمین ضعیف میتواند سیگنال قابل استفاده را کاهش دهد؛
- قرارگیری زمین میتواند مسیر بازگشت گمراهکنندهای ایجاد کند؛
- نقطه اتصال ممکن است درون یک شبکه پیوندی قرار داشته باشد؛
- سیستمهای برقدار میتوانند خطر الکتریکی کشندهای ایجاد کنند.
فقط پرسنل واجد شرایط باید تجهیزات مکانیابی را به زیرساختهای دارای انرژی یا بالقوه دارای انرژی متصل کنند. اپراتور باید از کابلها و رویههای تأیید شده برای فرستنده خاص استفاده کند.
گیره سیگنال
یک کلمپ سیگنال، جریان را بدون تماس مستقیم فلزی اعمال میکند.
این گیره میتواند گزینشپذیری را بهبود بخشد، زمانی که اپراتور بتواند آن را دور یک کابل یا لوله قابل دسترس قرار دهد. گیره باید کاملاً بسته شود، با هادی متناسب باشد و از فرکانس فرستنده انتخاب شده پشتیبانی کند.
مدار هنوز به یک مسیر برگشت نیاز دارد.
یک گیره در اطراف یک گروه کابل، غلاف پیوندی یا نصب چند رسانا ممکن است سیگنال را فراتر از مسیر مورد نظر قرار دهد. گیره پخش مستقیم را کاهش میدهد. ایزولاسیون را تضمین نمیکند.
القای پخش
القای پخش، کمترین کنترل را در مورد تأسیسات موازی ارائه میدهد.
فرستنده میدانی ایجاد میکند که جریان را روی رساناهای زیر و اطراف خود القا میکند. در یک راهروی شلوغ، چندین شرکت برق ممکن است فرکانس یکسانی را دریافت کنند.
ویواکس-متروتک توصیه میکند هنگام شناسایی کابلها از القای سیگنال استفاده نکنید، زیرا سیگنال میتواند روی هر کابلی که در نزدیکی فرستنده قرار دارد، ظاهر شود.
القا هنوز نقش معتبری دارد. این روش به پیمایش منطقه و جستجوهای خطوط ناشناخته که اپراتور نمیتواند به نقطه اتصال دسترسی پیدا کند، کمک میکند.
از آن به عنوان یک روش جستجو استفاده کنید، نه به عنوان مدرک خودکار هویت.
| روش کاربرد | کنترل هدف | ریسک خط موازی | بهترین استفاده |
|---|---|---|---|
| ارتباط مستقیم | بالاترین | کمترین مقدار زمانی است که مدار به درستی کنترل میشود | ردیابی یک هادی قابل دسترس شناخته شده |
| گیره سیگنال | متوسط به بالا | بستگی به پیوندها و پیکربندی کابل دارد | اعمال سیگنال بدون تماس فلزی |
| القای پخش | کم | بالاترین میزان در راهروهای شلوغ | جستجوی تاسیسات رسانای ناشناخته |
با کمترین فرکانس قابل استفاده شروع کنید
انتخاب فرکانس نیاز به یک بده بستان دارد.
فرکانس پایین معمولاً بهتر روی هدف میماند و مسافت بیشتری را طی میکند. فرکانس بالا راحتتر جفت میشود اما میتواند هادیهای کوتاه، کوچک، ضعیف زمین شده یا با امپدانس بالا را به طور مؤثرتری برقدار کند.
از این دنباله استفاده کنید:
۱. با فرکانس فعال پایین شروع کنید؛
۲. تأیید کنید که هدف جریان قابل استفاده را حمل میکند؛
۳. مسیر را ردیابی کرده و پایداری جریان را بررسی کنید.
۴. فرکانس را فقط زمانی افزایش دهید که تنظیمات پایینتر نتواند موقعیتیابی را پشتیبانی کند؛
۵. پس از تغییر فرکانس، هر بار بررسی اعوجاج را تکرار کنید.
تصور نکنید که پاسخ قویتر به معنای موقعیتیابی بهتر است.
تنظیمات بهتر، هدفی قابل ردیابی با پاسخ کمتر به تأسیسات مجاور ایجاد میکند.
شناسایی جهت مفید است، اما محدودیتهایی دارد
چندین سیستم مکانیاب جریان، تابع جهت یا فاز را ارائه میدهند.
مثالها عبارتند از:
- جهت جریان در آشکارساز رادیویی RD8200SG؛
- جهت سیگنال و انتخاب سیگنال در سیستمهای پیکربندیشدهی Vivax-Metrotech vLoc3-5000؛
- فعالسازی جهت در زیرسایت UtiliGuard 2.
این توابع به تشخیص سیگنالی که از فرستنده دور میشود از جریان برگشتی که به سمت آن جریان دارد، کمک میکنند.
آنها از فرستندهها، فرکانسها، لوازم جانبی، گزینهها و رویههای خاص مدل استفاده میکنند. عملکردها قابل تعویض نیستند.
یک ویژگی جهت میتواند در جدا کردن هادیهای همبند مشترک شکست بخورد. ویواکس-متروتک اظهار میکند که یک ابزار غیر همبند غیر همبند نیز ممکن است "همگام" با هدف به نظر برسد.
از مسیر به عنوان یک بررسی هویت استفاده کنید. آن را با موارد زیر ترکیب کنید:
- توافق اوج و صفر؛
- مقایسه فعلی؛
- تداوم مسیر؛
- شواهد نقطه دسترسی؛
- روندهای عمق؛
- قرار گرفتن در معرض فیزیکی.
یک گردش کار عملی نزدیک به ابزارهای موازی
ترتیب زیر احتمال علامتگذاری خط اشتباه را کاهش میدهد.
۱. قبل از اعمال سیگنال، سایت را بررسی کنید
بلیط ۸۱۱، پاسخهای مالک تأسیسات، نقشهها، سازههای قابل مشاهده، علامتگذاریهای قبلی، شیرآلات، پایهها، کنتورها، کابینتها و دریچههای آدمرو را بررسی کنید.
هر مسیری را که ممکن است از منطقه کاری عبور کند، نقشه برداری کنید.
۲. تمام راهرو را جارو کنید
قبل از ردیابی یک هدف، یک پیمایش غیرفعال سیستماتیک اجرا کنید.
از حالتهای غیرفعال موجود که با سایت مطابقت دارند استفاده کنید. سیگنالهای غیرفعال میتوانند تأسیسات رسانای ناشناخته را آشکار کنند، اما معمولاً شواهد هویتی ضعیفی ارائه میدهند.
هر پاسخ سازگار را برای بررسی بیشتر علامت بزنید.
۳. تمیزترین نقطه دسترسی را پیدا کنید
در صورت امکان، یک نقطه اتصال مستقیم یا گیره خارج از پرترددترین بخش انتخاب کنید.
تا زمانی که از اتصالات مطمئن نشدهاید، از اعمال سیگنال در زمین مشترک ساختمان یا کابینت خودداری کنید.
به سمت منطقه شلوغ حرکت کنید. بدون دلیل از داخل آن شروع نکنید.
۴. مسیر بازگشت را کنترل کنید
میخ زمینی را دور از هدف و سایر تأسیسات مشکوک قرار دهید.
در صورت امکان، از عبور سیم اتصال زمین از مسیر دفن شده دیگر جلوگیری کنید. از یک سازه فلزی مناسب به عنوان زمین استفاده نکنید، مگر اینکه بدانید چگونه به سیستم اطراف متصل میشود.
۲. از کم شروع کنید
کمترین فرکانسی را انتخاب کنید که جریان هدف پایدار و قابل استفاده تولید کند.
قبل از افزایش خروجی یا فرکانس فرستنده، مسیرهای مجاور را بررسی کنید.
۶. ردیابی در اوج
هدف را از طریق چندین نقطه دنبال کنید.
رکورد:
- موقعیت اوج؛
- فعلی؛
- عمق؛
- قدرت سیگنال؛
- فرکانس؛
- وضعیت جهت؛
- تغییرات در هندسه مسیر
به جای اعداد جداگانه، روندها را زیر نظر داشته باشید.
۷. مقایسه پیک و نال
هر دو موقعیت را در مقاطع مستقیم بررسی کنید.
آزمایش را در نزدیکی هر نقطهای که جریان، جهت یا عمق تغییر میکند، تکرار کنید. افزایش جدایی را به عنوان نشانهای از اعوجاج قویتر در نظر بگیرید.
۸. تست لیفت را اجرا کنید
قبل از استفاده از قرائتهای عمق بحرانی برای برنامهریزی، آنها را بررسی کنید.
وقتی تغییر با ارتفاع گیرنده مطابقت ندارد، قرائت را رد کنید.
۹. سیگنال را دوباره اعمال کنید
وقتی نتیجه مبهم باقی میماند:
- نقطه اتصال را جابجا کنید.
- میخ زمینی را حرکت دهید؛
- فرکانس را کاهش دهید؛
- از گیرهی تأیید شده استفاده کنید؛
- ردیابی از انتهای مخالف؛
- در صورت مجاز بودن، از اتصال دوطرفه استفاده کنید؛
- از صاحب تأسیسات بخواهید که یک وثیقه را جدا کند.
- هر مسیر موازی را جداگانه ردیابی کنید.
۱۰. گذرگاههای بحرانی را آشکار کنید
وقتی نمیتوانید یک هدف مشخص را مشخص کنید، از تکیه بر استنتاج الکترومغناطیسی دست بردارید.
OSHA کارفرمایان را ملزم میکند که قبل از حفاری، محل تخمینی تأسیسات زیرزمینی را تعیین کنند. با نزدیک شدن حفاری به محل نصب، کارفرما باید محل دقیق را از طریق روشهای ایمن و قابل قبول تعیین کند.
یک علامت مکانیاب از آن فرآیند پشتیبانی میکند. آن را به پایان نمیرساند.
خوانشهایی که خدمه باید رد کنند
خدمه نباید علامت یا عمق بحرانی را در موارد زیر بپذیرند:
- پیک و نول از هم جدا میمانند؛
- آزمایش بالابری با شکست مواجه میشود؛
- دو مسیر جریان مشابهی را نشان میدهند؛
- شناسایی جهت بیش از یک ابزار را پشتیبانی میکند؛
- عمق بدون توضیح مسیر یا شیب تغییر میکند؛
- سیگنال در یک پیوند یا محل اتصال منتقل میشود؛
- حالت غیرفعال تنها پاسخ قابل استفاده را ارائه میدهد؛
- تناقض در سوابق، شواهد سطحی و نتایج ردیاب؛
- استقراء چندین اثر مشابه ایجاد میکند؛
- گیرنده خیلی نزدیک به فرستنده القایی قرار گرفته است.
- هدف از یک مطلوبیت با پیامد بالا دیگر عبور کند.
این شرایط همیشه به این معنی نیست که مکان یاب از کار افتاده است.
منظور آنها این است که این میدان نمیتواند از اطمینان مورد نیاز پشتیبانی کند.
یافته های کلیدی
تأسیسات موازی، خوانشهای مکانیاب را تحریف میکنند زیرا گیرنده یک میدان الکترومغناطیسی ترکیبی را اندازهگیری میکند.
یک ابزار اشتباه ممکن است قویترین پاسخ را نشان دهد. یک خط جفتشدهی کمعمق میتواند بر یک هدف عمیقتر روی صفحه نمایش غلبه کند.
اختلاف بین پیک و نول یک هشدار تحریف عملی ارائه میدهد. پیک باید نقطه دقیق اولیه را هدایت کند، در حالی که نول باید کیفیت میدان را آزمایش کند.
عمق میتواند در عین حال که به طور جدی اشتباه است، قابل باور باقی بماند. شرکت Radiodetection هشدار میدهد که سیگنال قوی روی یک خط موازی نزدیک میتواند تحت شرایط شرح داده شده در دفترچه راهنمای RD8200SG خود، خطاهایی به بزرگی ±50٪ ایجاد کند.
فرکانسهای بالاتر خطر اتصال را افزایش میدهند. با کمترین فرکانسی که سیگنال هدف قابل استفاده تولید میکند، شروع کنید.
اتصال مستقیم معمولاً بهترین انتخابپذیری را ارائه میدهد. القای پخش، کمترین کنترل را در یک راهروی شلوغ ایجاد میکند.
توابع جریان و جهت، شناسایی را بهبود میبخشند. پیوندهای مشترک هنوز هم میتوانند هر دو را گمراه کنند.
خدمه باید وقتی خوانشها مبهم باقی میمانند، یک ابزار حیاتی را افشا کنند. مکانیاب منطقه جستجو را محدود میکند. تأیید فیزیکی، عبور را مشخص میکند.
