هیچ‌کس اسباب‌کشی را تفریح ​​نمی‌داند.

این موضوع در فهرست استرس‌زاترین رویدادهای زندگی، درست در کنار چیزهای واقعاً سنگین، قرار می‌گیرد. و این جایگاه را به خود اختصاص داده است. بسته‌بندی، تدارکات، پول، غم عجیب ترک یک مکان به مقصد مکان دیگر - همه اینها به یکباره ظاهر می‌شوند و از هر طرف به سمت شما هجوم می‌آورند.

اما لازم نیست شما را خسته کند.

با یک ذهن درست و یک برنامه‌ی واقعی، هرج و مرج تبدیل به چیزی می‌شود که به سرعت پیش می‌رود. البته نه کاملاً بی‌نقص. هیچ چیز در مورد حرکت بی‌نقص نیست. فقط به اندازه‌ای روان که خودتان به جای یک پوسته‌ی سخت، از انتهای دیگر آن بیرون بیایید. و کل ترفند این است که بفهمید استرس واقعاً از کجا می‌آید، سپس قبل از اینکه در سراشیبی بیفتد و شما را دفن کند، جلوی آن را بگیرید.

بیشتر استرس از انتظار طولانی ناشی می‌شود

این چیزی است که مردم به سختی یاد می‌گیرند. استرس اسباب‌کشی معمولاً ناشی از اسباب‌کشی نیست. این آخرین هفته است.

همه چیز را برای آخر بگذارید، آنوقت همه کارها همزمان انجام می‌شوند. شما در حالی که خواب ندارید، مشغول بسته‌بندی، تمیزکاری، هماهنگی و تماس گرفتن هستید و اوضاع به شکلی فلاکت‌بار پیش می‌رود که کاملاً قابل اجتناب بود.

شروع زودهنگام بهترین کاری است که می‌توانید انجام دهید. و رایگان است.

به جای چند روز، به خودتان چند هفته فرصت دهید، آنگاه همه چیز شل می‌شود. هر بار یک قسمت را بسته‌بندی کنید. قبل از اینکه اوضاع به وحشت تبدیل شود، به کارهای اداری رسیدگی کنید. به جای اینکه فقط به هر اتفاقی که می‌افتد واکنش نشان دهید، واقعاً به انتخاب‌هایتان فکر کنید.

زود رسیدن همچنین به شما یک سپر برای غافلگیری‌ها می‌دهد، و همیشه غافلگیری‌هایی وجود دارد. یک تأخیر. یک تداخل در برنامه‌ریزی. یک کمد پر از چیزهایی که قسم می‌خورید فراموش کرده‌اید که متعلق به آنها بوده‌اید. با گذشت زمان، اینها مایه رنجش می‌شوند. بدون آن، اینها چیزهایی هستند که شما را می‌شکنند.

حتی یک برنامه‌ی تقریبی هم از هیچ برنامه‌ای بهتر نیست. همین که بدانید هر هفته تقریباً چقدر باید وزن کم کنید، به طرز شگفت‌آوری به شما کمک می‌کند.

یک برنامه، کوه را به فهرست کارها تبدیل می‌کند

بخش زیادی از چیزی که اسباب‌کشی را اینقدر سنگین می‌کند این است که مثل یک توده‌ی عظیم و بی‌شکل از راه می‌رسد. اسباب‌کشی. جابه‌جایی کل زندگی. اصلاً از کجا باید شروع کرد؟

یک نقشه، توده را تکه تکه می‌کند.

به جای «جابجایی»، باید قدم‌های واقعی بردارید. کامیون را رزرو کنید. کمدها را مرتب کنید. آدرس را تغییر دهید. آشپزخانه را بسته‌بندی کنید. آب و برق را روشن کنید. هیچ‌کدام از این‌ها به خودی خود ترسناک نیستند. فقط وقتی تعدادشان زیاد شود ترسناک می‌شوند.

از روز اسباب‌کشی به عقب برگردید و به هر هفته وظایف خاص خودش را اختصاص دهید. یک هفته برای مرتب کردن وسایل. یک هفته برای لوازم و کمک به رزرو. یک هفته برای کارهای اداری. و یک هفته برای بسته‌بندی اصلی.

تقسیم کردن کارها مانع از غرق شدن شما می‌شود. و تیک زدن کارها، واقعاً برای ذهن شما مفید است؛ هر کار تمام شده، گواهی بر پیشرفت شماست، چیزی که در روزهایی که احساس می‌کنید هیچ چیز پیشرفت نکرده است، به شدت به آن نیاز دارید.

یک برنامه، کار را آسان نمی‌کند. هرچند، سردرگمی را با جهت‌گیری معاوضه می‌کند. و جهت‌گیری بخش عمده‌ی مبارزه است.

وسایل کمتر، استرس کمتر

یک حقیقت آشکار در مورد اسباب‌کشی افراد وجود دارد: آنها آنقدر می‌جنگند تا جایی که تا کمر در جعبه‌ها فرو می‌روند. هر چه کمتر داشته باشید، همه چیز آسان‌تر می‌شود.

هر چیزی که نگه می‌دارید باید بسته‌بندی، حمل و نقل و از بسته‌بندی خارج شود. بنابراین، کشیدن چیزهایی که استفاده نمی‌کنید، به معنای واقعی کلمه، پرداخت هزینه، چه از نظر مالی و چه از نظر تلاش، برای جابجایی خرت و پرت از یک خانه به خانه دیگر است.

قبل از بسته‌بندی حتی یک جعبه، آن را از وسایل اضافی خالی کنید.

اتاق به اتاق، صادق باشید. واقعاً از چه چیزی استفاده می‌کنید؟ چه چیزی را دوست دارید؟ چه چیزی سه سال دست نخورده باقی مانده است، صرفاً به این دلیل که دور انداختن آن مانند یک تصمیم بوده است؟ آن را اهدا کنید، بفروشید، دور بیندازید.

این کار چیزی بیش از کوچک کردن توده‌ی وسایل انجام می‌دهد. ذهن شما را آزاد می‌کند. مرتب کردن وسایلتان شما را مجبور به صدها تصمیم کوچک می‌کند، و هر تصمیمی که الان می‌گیرید، تصمیمی نیست که نیمه‌شب با تفنگ چسب‌زن در دست بگیرید.

شما با بار کمتری برای باز کردن چمدان به مکان جدید می‌رسید و یک شروع تازه خواهید داشت. این سبکی ارزش هزینه‌ای که برای رسیدن به آنجا صرف کرده‌اید را دارد.

کمک درست همه چیز را تغییر می‌دهد

یکی از بزرگترین تصمیمات در هر حرکتی، مقایسه‌ی «خودت انجام بده» با متخصصان است و این کل تجربه را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

انجام این کار توسط خودتان باعث صرفه‌جویی در هزینه می‌شود و گاهی اوقات واقعاً حرکت درستی است. اما زمان و انرژی زیادی مصرف می‌کند و برای یک حمل و نقل بزرگ یا مسافت طولانی می‌تواند شما را مستقیماً به سمت فرسودگی شغلی سوق دهد.

شرکت‌های حمل و نقل، محاسبات را تغییر می‌دهند، به خصوص در مسافت‌های طولانی یا وقتی زمان کم است. اینجاست که کمی تحقیق ارزشش را دارد. بررسی بهترین شرکت‌های حمل و نقل با خدمات کامل به شما کمک می‌کند تا تیمی را پیدا کنید که وسایل سنگین را حمل کند، از وسایل شما محافظت کند و بار واقعی را از روی دوش شما بردارد، چه از نظر مادی و چه از نظر روحی.

وقتی مقایسه می‌کنید، فقط دنبال کوچکترین عدد نباشید. نظرات را بخوانید. مجوزها و بیمه را بررسی کنید. دقیقاً مشخص کنید که چه چیزهایی شامل می‌شود. یک قیمت ارزان که نیمی از خدمات را ارائه نمی‌دهد، ارزان نیست. این یک هزینه غافلگیرکننده است که در پشت آن پنهان شده است.

کمک خوب، شما را برای بخش‌هایی از اسباب‌کشی که واقعاً به شما نیاز دارند، آزاد می‌کند، به جای اینکه سعی کنید کل کار را با دست‌های خالی خود نگه دارید.

طوری چمدان ببندید که انگار خودتان در آینده در حال تماشای آن هستید

بسته‌بندی جایی است که بخش بزرگی از استرس در آن وجود دارد. یک ساختار کوچک کل حس آن را تغییر می‌دهد.

لوازم واقعی در اولویت هستند. جعبه‌های محکم، نوار چسب مناسب، مواد محافظ کافی. اگر در این مورد خساست به خرج دهید، وسایل شکسته و جعبه‌هایی خواهید داشت که در بدترین حالت ممکن از کار می‌افتند، که خود طعم بدبختی را دارد.

سپس عمداً بسته‌بندی کنید. چیزهای مشابه را کنار هم نگه دارید. روی هر جعبه، نام اتاق و یک یادداشت سریع در مورد محتویات آن بنویسید. خسته‌کننده است؟ بله. همچنین چیزی که شما را از پاره کردن دوازده جعبه برای پیدا کردن یک ماهیتابه نجات می‌دهد.

چیزهایی را که به ندرت به آنها دست می‌زنید، اول بسته‌بندی کنید. وسایل روزمره را برای آخر بگذارید. و یک جعبه ضروری با علامت‌گذاری واضح برای روز اول درست کنید: لوازم بهداشتی، داروها، شارژر، یک دست لباس اضافه، وسایل ضروری. آن جعبه همیشه همراه شماست. هرگز آن را با کامیون نبرید.

عادت‌های کوچک، پاداش‌های عظیم. بسته‌بندی دقیق وسایل همین امشب است - کاری که هفته‌ی آینده انجام می‌دهید - و شما یک کار درست و حسابی هستید.

مراقب قطعاتی که لجستیک نیستند باشید

مردم روی جنبه فیزیکی متمرکز می‌شوند و جنبه احساسی را کاملاً فراموش می‌کنند. اما این واقعی است و نادیده گرفتن آن فقط به این معنی است که بعداً از شما دور می‌شود.

ترک یک خانه، یک محله، یک روال عادی، اوضاع را به هم می‌ریزد، حتی اگر آن تغییر، تغییری باشد که شما شدیداً خواهانش بوده‌اید. می‌توانید همزمان هم هیجان‌زده باشید و هم غمگین. این تناقض نیست. این نشان می‌دهد که یک فرد چیزی را از سر می‌گذراند که مهم است.

بگذار خودت آن را حس کنی. واقعاً خداحافظی کن. به جاهایی برگرد که معنایی داشتند. چند عکس بگیر. آدم‌هایی را ببین که دلت برایشان تنگ خواهد شد. تشریفات کوچک به تو اجازه می‌دهند واقعاً فصل را ببندی، به جای اینکه فقط از آن بیرون بروی.

و در این شلوغی و بی‌نظمی، به خودتان استراحت بدهید. اسباب‌کشی طاقت‌فرسا است. اگر زود عصبانی می‌شوید یا حواستان پرت می‌شود یا به طرز عجیبی گریه می‌کنید، این شکست نیست. این نشان دهنده‌ی این است که انسان بار زیادی را همزمان حمل می‌کند. بخوابید. چیزی بخورید که گرانولا بار نباشد. استراحت کنید. وقتی با عجله و دود کار نمی‌کنید، قسمت‌های سخت را خیلی بهتر می‌توانید تحمل کنید.

ابتدا مکان جدید را برای راحتی آماده کنید

رسیدن به خانه جدید خط پایان نیست. اینکه چطور در آن مستقر می‌شوید، حس و حال کل ماجرا را پس از آن شکل می‌دهد.

سعی نکنید همه چیز را یکجا باز کنید. این کار مستقیماً به سردرگمی منجر می‌شود.

با ضروریات شروع کنید. تخت‌ها را مرتب کنید تا بتوانید امشب واقعاً بخوابید. حمام را راه بیندازید. آشپزخانه را به اندازه کافی برای کار آماده کنید. وقتی ضروریات برطرف شدند، هر چیز دیگری می‌تواند به آرامی و بدون فشار اتفاق بیفتد.

به خودتان هم زمان واقعی برای وفق دادن بدهید. یک مکان جدید فوراً حس خانه را به شما نمی‌دهد و این طبیعی است. تکه تکه به دستتان می‌رسد. اولین غذایی که در آشپزخانه جدید پخته می‌شود. اولین پیاده‌روی که نیازی به نقشه ندارد. اولین صبحی که از خواب بیدار می‌شوید و برای لحظه‌ای در مورد جایی که هستید گیج نمی‌شوید.

راحتی مقدم بر کمال است. فضایی که بودن در آن حس خوبی داشته باشد، از فضایی که هر بار کاملاً خالی شده باشد، بهتر است. در نهایت، سازماندهی به نتیجه می‌رسد.

صاف بودن به معنای بی‌عیب و نقص بودن نیست

یک اسباب‌کشی راحت هیچ‌وقت به این معنی نبود که همه چیز درست پیش برود. همیشه یک جای کار می‌لنگد. روی آن حساب کنید.

یک حرکت نرم، حرکتی است که در آن به اندازه کافی آماده باشید تا ضربه را بپذیرید و به ایستادن ادامه دهید.

زود شروع کنید. برنامه ریزی کنید. بار را سبک کنید. کمک مناسب بگیرید. با دقت وسایل را جمع کنید. از خودتان مراقبت کنید. به راحتی وارد مکان جدید شوید. هیچ کدام از این موارد به تنهایی سخت نیست. وقتی کنار هم قرار بگیرند، یک رویداد واقعاً استرس‌زا را به چیزی تبدیل می‌کنند که واقعاً می‌توانید از پسش بربیایید.

اسباب‌کشی احتمالاً همیشه کمی آشفته خواهد بود. اما با کمی تدبیر، دیگر یک مصیبت نیست و به یک گذار واقعی تبدیل می‌شود.

شما فقط وسایلتان را به جای جدیدی منتقل نمی‌کنید. شما در حال باز کردن فصلی جدید هستید. و اگر به درستی مدیریت شود، آن فصل می‌تواند بسیار آرام‌تر از آنچه حدس می‌زدید، شروع شود.

نویسنده